Język Trizondalski [projekt z roku 2008]

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
Marcel Hans
Trizondal
Posty: 4706
Rejestracja: sobota 28 mar 2015, 16:30
Data V-narodzin: 0-11-2006
Miejsce V-Zamieszkania: Rottera (Dalmencja)
V-Pochodzenie: Trizondal
ID: TRI-003

Język Trizondalski [projekt z roku 2008]

Post autor: Marcel Hans » poniedziałek 02 lis 2015, 00:33

Data powstania: 2008; 02.07.2009
Miejsce pierwszego opublikowania: Trizondal / RSiT (2009)
Autor: wielu
(idź do źródła)

Mało kto dziś wie, ale Trizondalczycy mieli własny język. Wprawdzie nie był on używany, aczkolwiek można było wg. niego tworzyć akty prawne i był on zapisany w naszej konstytucji. Przypomnę jego drogę powstania, która krótką nie była no i przytoczę wszystkie zasady. Tworzenie języka składało się z kilku istotnych etapów:

Etap I - powstanie pomysłu
Trizondalczycy na początku 2008 roku założyli forum Księstwa, tam właśnie narodził się pomysł stworzenia języka. Mieszkańcy szybko uaktywnili temat, niestety forum należało usunąć z powodów problemów technicznych. Na nowym forum ponownie stworzono temat języka. Trizondalczycy szybko zaczęli ustalać pewne zasady dotyczące pisowni. Większość słówek miała być polska, ale kilka miało być własnych.

OTO PIERWSZE ZASADY:
''Język trizondalski – język pochodny od języka polskiego i niemieckiego. Składa się ze słów polskich, poddanych ewolucji według zasad i słów własnych.

Rzeczowniki :
· Do rzeczowników zakończonych na spółgłoskę dodaje się końcówkę –en i przedrostek einen lub eine ( eine w trybie rozkazującym zdania).
· Do rzeczowników zakończonych na samogłoskę zastępuje się samogłoskę końcówką – ia i dodaje przedrostek la

Wyjątki:
- imiona nazwiska
- osoby

Stopniowanie przymiotników :

I FORMA II FORMA III FORMA
I forma bardzo + I forma najbardziej + I forma
Np.:
ładnie bardziej ładnie najbardziej ładnie
Wyjątki :
wspanialen wspanialen wspanialen

Słowa i wyrażenia własne nie ulegające odmianie według powyższych zasad :
Fanzolić – mówić głupoty
Euskadzić – spamować/ zachowywać się niegrzecznie,
einen pizden luften - zimny/ chłodny wiatr
zwienen pizden luften – zimno
Iść na einen Trizondalen - toczyć z kimś wojny/ kłócić się
Knefel – klawisz
Wierch – góra
Einen wierchen Terenen – górzysty teren''

Góra – wierch
walić we własne nazwisko/ród (dosł. być Konradem) - Conrado ser
germanizować - marcel-hanser
tak – si
nie – no
ser – być
jestem – soy
jesteś – eres
jest – es
jesteśmy – somos
jesteście – sois
są – son

tyle już mamy - odpusciłam sobie Pana i Panią bo w końcu nie ustaliliśmy :P

Pan/Pani = Ter/Terra
Panowie/Panie = Terrowie/Terry
Państwo = Terr

Dzień dobry - den gut
Dobry wieczór - gut soir
Dowidzenia - lofens

Etap II - Wznowienie działań
Pomysł stworzenia własnego języka niestety szybko zamarł. W związku z tym na forum powstał specjalny dział, aby tam w spokoju omówić problemy języka. Na nowo odżyły liczne pomysły i inicjatywy. Powstała wówczas Komisja Kultury, a później Komisja Języka przeprowadziła kilka głosowań, niestety nigdy nie było pełnej akceptacji dla ich wyników, w związku z tym każda reforma języka została zatrzymana.

W tym etapie skupiono się raczej na wymowie i pisowni polskich wyrazów pomijając polskie znaki np. "ć" na korzyść "c" albo na odwrót. Jednak i tutaj nie było pełnej zgodności. Niestety etap II także nie przyniósł nic nowego i konkretnego.

Etap III - Wielka Księga Pisowni
Etap III to tworzenie twardych zasad na papierze i prawnie. Wówczas wprowadzono możliwość tworzenia aktów prawnych w języku trizondalskim.
Wprowadzono pierwsze uchwały o zasadach języka trizondalskiego, mianowicie dwie: o wyjątkach i zasadach innych:
Art.1
Niniejsza uchwała, pełni rolę uchwały określającej wyjątki od zasad przyjętych w Uchwale o Podstawowych Zasadach Języka Trizondalskiego, zwanej dalej Uchwałą o Języku oraz określenie pozostałych zasad.

Art.2
1. Zwroty i słowa własne nie podlegają odmianie określonej Uchwałą o Języku.
2. Zwroty i słowa własne mogą podlegać innej odmianie
3. Zwroty i słowa własne nie muszą podlegać jakiejkolwiek odmianie.

Art.3
Wyjątki, przymiotników niepodlegające odmianie to:
1. „wspanialen”, które oznacza „wspaniale”.
a) przymiotnik „wspanialen” nie podlega odmianie, w każdym stopniu odmiany brzmi „wspanialen”.

Art.4
Inne wyjątki dotyczące przymiotników, aby były obowiązujące, muszą być zamieszczone w niniejszej uchwale, przez jej zmianę, dokonaną w głosowaniu członków Komisji Kultury.

Art.5
Zwroty własne:
1. „Iść na einen Trizondalen”, w języku polskim „toczyć z kimś wojny, kłótnie”
2. „Conrado ser”, w języku polskim „obrażać własną rodzinę/ pluć na swoje pochodzenie”
3. „Lofens”, w języku polskim „do widzenia/do napisania/papa”
4. „Den Gut”, w języku polskim „dzień dobry”
5. „Gut soir”, w języku polskim „dobry wieczór”
6. „Ville”, w języku polskim „cześć, witaj”
7. „einen pizden luften“, w języku polskim „zimny wiatr”
8. „Einen wierchen Terenen“, w jęzku polskim „górzysty teren/wyżyna“

Art.6
Zwroty własne nie podlegają odmianie jakiejkolwiek.

Art.7.
Słowa własne :
1. „Fanzolić”, w języku polskim „mówić głupoty”, odmienia się :
a) w I os. Liczby pojedynczej – Fanzole
b) w II. Os. Liczby pojedynczej – Fanzolisz
c) w III os. Liczby pojedynczej – Fanzoli
d) w I os. Liczby mnogiej – Fanzolimy
e) w II os. Liczby mnogiej – Fanzolicie
f) w III os. Liczby mnogiej – Fanzolią

2. „Euskadzić”, w języku polskim „spamować/ zachowywać się niegrzecznie” , odmienia się :
a) w I os. L. pojedynczej – Euskadzę
b) w II os. L. pojedynczej – Euskadzisz
c) w III. Os L. pojedynczej – Euskadzic
d) w I os. L. mnogiej – Euskadzimy
e) w II os. L. mnogiej – Euskadzicie
f) w III os. L. mnogiej – Euskadiest

3. „zwienen pizden luften“, w języku polskim „zimno“
a) W liczbie mnogiej tak samo.

4. „Knefel” w języku polskim „klawisz”
a) w liczbie mnogiej „Knefle”

5. Wierch – góra
a) w liczbie mnogiej „Wierchen”

6. „Ter/Terra”, w języku polskim „Pan/Pani”
7. „Terrowie/Terry”, w języku polskim „Panowie/Panie”
8. „Terr”, w języku polskim „Państwo”

Art.9
Znaki:
a) ą
b) ę
c) ć
d) ż
e) ź
f) ó
g) ś

występujące w języku polskim, zapisujemy odpowiednio:
a) a’
b) e’
c) c’
d) z’
e) z’’
f) o’’
g) s’’
Oraz uchwała o zasadach podstawowych
Art.1
Alfabet języka trizondalskiego stanowi alfabet polski z pominięciem niektórych znaków.

Art.2
Rzeczowniki w języku trizondalskim tworzy się w sposób następujący, jednak, że przy odmianie słów wg. zasad polskich:
1.Do rzeczowników zakończonych na spółgłoskę dodaje się końcówkę –en i przedrostek einen lub eine ( eine w trybie rozkazującym zdania).
2.Do rzeczowników zakończonych na samogłoskę zastępuje się samogłoskę końcówką – ia i dodaje przedrostek la
3. Wyjątkami do ustępów 1 i 2 art. 2 niniejszej ustawy są dane osobowe i osoby oraz wyrazy i zwroty własne w języku trizondalskim

Art.3
Przymiotniki tworzy się w następujący sposób:
1. W stopniu najniższym używa się wyrazów polskich (poza wyjątkami)
2. W stopniu wyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem "bardzo" ( po za wyjątkami)
3. W stopniu najwyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem najbardziej (poza wyjątkami)
4. Wyjątki określa osobna uchwałą Komisji Kultury

Art.4
1.Zamiast s piszemy sz .
2.Zamiast sz piszemy ssz

Art.5
Osobna uchwała Komisji Kultury określa wyrazy własne w języku trizondalskim.

Art.6
Czasowniki w języku trizondalskim tworzy się następująco:
1. Do czasowników w języku polskim dodaje się osobę, przy czym czasowniki odmienia się zgodnie z odmianą w języku polskim.
2.Wyjątek stanowi czasownik być, którego odmiana zamieszczona jest w załączniku nr:1
3. inne wyjątki od ustępu 1. stanowią wyrazy i zwroty własne, ustalone przez komisję w osobnej uchwale.

Zalącznik nr:1
ser – być
soy - jestem
eres - jesteś
es - jest
somos - jesteśmy
sois - jesteście
son - są
Powstał pomysł stworzenia Wielkiej Księgi Pisowni - czyli księgi gdzie zapisane miały być wszelkie zasady, a fakt jej trwania w Dzienniku Praw miał sprawić, iż ludzie nie będą chcieli zmieniać zasad co chwilę. Zasady wcześniejsze były tzw. fundamentem pod WKP.

Oto postanowienie, które miało wprowadzić WKP
My członkowie Komisji Języka, powołani spośród Trizondalczyków, w celu stworzenia trwałych podstaw języka trizondalskiego, wprowadzamy niniejsze postanowienie w życie.


Art.1
1.Wielka Księga Pisowni stanowi najwyższe źródło zasad języka trizondalskiego.
2. Innymi źródłami są Postanowienia Uzupełniające Wielką Księgę Pisowni wydane przez Komisję Języka, zwaną dalej Komisją.
3. Postanowienia Uzupełniające Wielką Księgę Pisowni muszą się z nią zgadzać, i stanowią jedynie dokładniejszą wykładnię zasad zamieszczonych w Wielkiej Księdze Pisowni oraz uzupełnienie słownictwa języka trizondalskiego.


Art.2
1. Wielka Księga Pisowni jest aktualizowana zgodnie z potrzebami mieszkańców Księstwa Trizondalu, jednak na zasadzie ustalenia zmian przez Komisję w głosowaniu.
2. Przy każdorazowej aktualizacji, zobowiązuje się Komisję do wydania obwieszczenia zawierającego:
a) Pełną wersję Wielkiej Księgi Pisowni wraz ze zmianami.
b) Artykuł lub paragraf mówiący o wygaśnięciu poprzedniego wydania Wielkiej Księgi Pisowni.

Art.3
Niniejsze postanowienie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Oto projekt Wielkiej Księgi Pisowni - wyd. 1
I Wstęp

Art.1
Język trizondalski stworzony jest na podstawach języka polskiego, niemieckiego, francuskiego, przy czym wszelkie odmiany zostają określone w Wielkiej Księdze Pisowni, nieokreślone zostają zastąpione odmianami w języku polskim.

Art.2
1.Dopuszcza się tworzenie regionalnych odmian języka trizondalskiego.
2. Aby dana gwara mogła być regionalna odmianą języka trizondalskiego musi być uwzględniona przez Postanowienie Uzupełniające Komisji Języka, wraz z wyznaczeniem jej sekretarza, kontrolującego zgodność gwary z podstawami języka trizondalskiego.

II Rzeczowniki

Art.3
Rzeczowniki w języku trizondalskim tworzy się w sposób następujący, jednak, że przy odmianie słów wg. zasad polskich:
1.Do rzeczowników zakończonych na spółgłoskę dodaje się końcówkę –en i przedrostek einen lub eine ( eine w liczbie mnogiej).
2.Do rzeczowników zakończonych na samogłoskę zastępuje się samogłoskę końcówką – ia i dodaje przedrostek la ( końcówkę – a w liczbie mnogiej)
3. Wyjątkami do ustępów 1 i 2 art. 3 są dane osobowe i osoby oraz wyrazy i zwroty własne w języku trizondalskim

Art.4
Rzeczownikami własnymi są:
1. „Knefel” – oznaczający w języku polskim klawisz, w liczbie mnogiej „Knefle”
2. „Wierch”- oznaczający w języku polskim górę, w liczbie mnogiej „Wierchy”
3. „Ter/Terra”, w języku polskim „Pan/Pani”
4. . „Terrowie/Terry”, w języku polskim „Panowie/Panie”
5. „Terr”, w języku polskim „Państwo”
6. Inne stwierdzone w Postanowieniu Uzupełniającym Komisji Języka


III Przymiotniki

Art.5
Przymiotniki tworzy się w następujący sposób:
1. W stopniu najniższym używa się wyrazów polskich (poza wyjątkami)
2. W stopniu wyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem "bardzo" ( po za wyjątkami)
3. W stopniu najwyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem „najbardziej” (poza wyjątkami)

Art.6
Wyjątkami od zasad art.5 są :
1.”wspanialen”, oznaczający po polsku wspaniale, nie ulega on odmianie


IV Czasowniki

Art.7
Czasowniki w języku trizondalskim tworzy się następująco:
1. Do czasowników w języku polskim dodaje się osobę, przy czym czasowniki odmienia się zgodnie z odmianą w języku polskim, w czasie teraźniejszym
2. W czasie przyszłym przed czasownik, jednak za osobą dodajemy „vert” albo „v”, a czasownik ulega odmianie zgodnie z odmianą w języku polskim w czasie przyszłym.
3. W czasie przeszłym przed czasownik, jednak za osobą dodajemy „old”, albo „os” a czasownik ulega odmianie zgodnie z odmianą w języku polskim w czasie przeszłym.

Art.8
1. Regułą określonym w art.7 nie podlegają zwroty i słowa własne oraz czasownik „być” odmieniany następująco:
ser – być
soy - jestem
eres - jesteś
es - jest
somos - jesteśmy
sois - jesteście
son – są

2. Czasownik „Fanzolić” oznaczający pisać, mówić głupoty odmienia się następująco:
a) w I os. Liczby pojedynczej – Fanzole
b) w II. Os. Liczby pojedynczej – Fanzolisz
c) w III os. Liczby pojedynczej – Fanzoli
d) w I os. Liczby mnogiej – Fanzolimy
e) w II os. Liczby mnogiej – Fanzolicie
f) w III os. Liczby mnogiej – Fanzolą
g) dopuszczalne jest dodanie vert i old w zależności od czasu

3. „Euskadzić”, w języku polskim „spamować/ zachowywać się niegrzecznie” , odmienia się :
a) w I os. L. pojedynczej – Euskadzę
b) w II os. L. pojedynczej – Euskadzisz
c) w III. Os L. pojedynczej – Euskadzic
d) w I os. L. mnogiej – Euskadzimy
e) w II os. L. mnogiej – Euskadzicie
f) w III os. L. mnogiej – Euskadiest
g) dopuszczalne jest dodanie vert i old w zależności od czasu


V Pisownia i wymowa


Art.9
Znaki:
a) ą
b) ę
c) ć
d) ż
e) ź
f) ó
g) ś
h) ł
występujące w języku polskim, zapisujemy odpowiednio:
a) a’
b) e’
c) c’
d) z’
e) z’’
f) o’’
g) s’’
h) l’ albo –l-

Art.10
Dopuszcza się wymowę i pisownię głoski „s” jako „sz”

VI Słowa i zwroty własne

Art.11
Zwroty i słowa własne (bez powitań i pożegnań):
1. Ter/Terra - oznaczające pan/pani
2. Terrowie/Terry - oznaczające panowie/panie
3. Terr, - oznaczający państwo
4. „Knefel” – oznaczający w języku polskim klawisz, w liczbie mnogiej „Knefle”
5. „Wierch”- oznaczający w języku polskim górę, w liczbie mnogiej „Wierchy”
6.„Fanzolić”- oznaczający pisać, mówić głupoty
7. „Ser” – oznaczający być
8. „Sin” – oznaczające tak
9. „Non” – oznaczające nie
10. „Iść na einen Trizondalen”, - w języku polskim „toczyć z kimś wojny, kłótnie”
11. „Conrado ser”,- w języku polskim „obrażać własną rodzinę/ pluć na swoje pochodzenie”
12. „einen pizden luften“, - w języku polskim „zimny wiatr”
13. „Einen wierchen Terenen“, - w jęzku polskim „górzysty teren/wyżyna“
14. „Zwei pizden luften, - w języku polskim burza


Art.12
1. Powitania i pożegnania w języku trizondalskim pisze się z wielkiej litery, niezależnie od miejsca w zdaniu.
2. Powitania i pożegnania w języku trizondalskim:
a) „Ahola” – oznacza cześć na powitanie i pożegnanie
b) „Ville” – oznacza witaj na powitanie
c) „Bonz’are” – oznacza żegnaj na pożegnanie
d) „Porte-vache” – oznacza serdecznie witam/ jak samopoczucie na powitanie
e) „Lofens” – oznacza do napisania/ papa/ do widzenia na pożegnanie

Etap IV - reforma ostateczna i upadek
Niestety wszystkie te zasady nigdy nie weszły w życie, z resztą może brakło także pomysłu gdzie ich użyć. Komisja Języka chciała przeprowadzić reformę ostateczną języka, tak aby zmniejszyć liczbę wszystkich zasad. Niestety to się nie udało. Padło mnóstwo propozycji ale nie doszło do głosowania. Język trizondalski upadł, chociaż można by go na nowo wprowadzić i użyć.
(-) Marcel Hans,
honorowy obywatel Trizondalu

ODPOWIEDZ

Wróć do „Wydział Dziejów Państwa Trizondalskiego”